VCV — Hacim Kontrollü Ventilasyon
Her döngüde ayarlanan tidal hacim kesin olarak verilir; ventilasyon cihaz kontrollüdür ve inspirasyon basıncı kompliyans ve dirence göre değişir.
Dalga formları
Fizyolojik temel
VCV, ayarlanan tidal hacmi vermek için gereken basıncı dinamik olarak ayarlar. Klasik VCV sabit (kare) akış kullanır: inspirasyon boyunca sabit bir akış verilir ve hacim hedefine ulaşıldığında inspirasyon biter. Bu, öngörülebilir dakika ventilasyonu ve CO₂ kontrolü sağlar; ancak tepe basıncı kontrol edilmediğinden kompliyans değişimleri barotravma riskini artırabilir.
VCV dünyada en yaygın kullanılan moddur — küresel çalışmalar toplam ventilasyon süresinin yaklaşık %60’ında tercih edildiğini gösterir — bunun başlıca nedeni dakika ventilasyonu ve CO₂ atılımının öngörülebilir kontrolüdür.
Ayarlanabilir parametreler 7
Oksijenasyonu etkiler; alveol kollapsını önler.
Her solukta verilen kesin tidal hacim. Hedef 6–8 ml/kg IBW.
CO₂ atılımını ve dakika ventilasyonunu doğrudan belirler.
Sabit hacim verme süresi; I:E oranını etkiler.
Barotravmaya karşı güvenlik sınırı; aşılırsa alarm verilir.
Devre kaçağını veya anormal düşük kompliyansı saptamak için alt sınır.
Her 20 solukta 1,5× hacim; atelektazi önleme.